Bazylika św. Wojciecha

Sanktuarium Matki Bożej Kębelskiej

Matka Boża Anielska
koronowana
10 września 1978 roku

data nadania tytułu 
bazyliki mniejszej 
18 lipca 2001 roku


Archidiecezja Lubelska

 width=

Wąwolnica jest osadą położoną na obrzeżach Kazimierskiego Parku Krajobrazowego, wzdłuż rzeki Bystrej. Niedaleko stąd do Nałęczowa i Kazimierza Dolnego. W przeszłości nosiła nazwę Wawelnica, Wawelnicza. Prawdopodobnie w zamierzchłych czasach na miejscu obecnej osady istniał gród, będący ważnym ośrodkiem handlowym i politycznym w zarządzie państwa piastowskiego i w monarchii Jagiellonów. Pierwsze źródło pisane o Wąwolnicy to rękopis w bibliotece ojców benedyktynów na Świętym Krzyżu mówiący: W roku 1027 Ojcowie naszego klasztoru robili parafialną posługę w nowo założonej i świeżo do wiary świętej nawróconej osadzie Wawelnica.
Za panowania Kazimierza Wielkiego Wąwolnica stała się miastem królewskim i nosiła nazwę Königsberg. Wzniesiono wtedy zamek obronny, z którego do dzisiaj zachowała się kaplica zamkowa. W roku 1458 Kazimierz Jagiellończyk oddał parafię królewską zakonnikom i tym samym opactwo benedyktynów ze Świętego Krzyża objęło patronat nad miastem i parafią. Na przełomie XVI i XVII wieku benedyktyni dobudowali do niej długą nawę i 2 kaplice boczne. W nieodległym Kęble znajdowała się, uważana za cudowną, figurka Matki Boskiej z Dzieciątkiem. Została ona przeniesiona do Wąwolnicy w 1700 roku. Pamięć o tym pierwotnym miejscu przetrwała w tradycyjnym, używanym powszechnie określeniu „Matki Bożej Kębelskiej”. 
W owym czasie Wąwolnica była siedzibą starostwa niegrodowego. Kres świetności Wąwolnicy nastąpił w XVIII wieku. Do roku 1819 benedyktyni służyli mieszkańcom Wąwolnicy i okolicznych wiosek, kształtując kulturę duchową i materialną. Obecna budowla została wzniesiona w latach 1907–1914, z datków parafian. Nowy kościół został usytuowany w obrębie wzgórza zamkowego pod tym samym wezwaniem. Po konsekracji w 1928 roku rozebrano starszy kościół, pozostawiając jego prezbiterium jako dawną kaplicę zamkową z figurą Matki Bożej Kębelskiej. Jest to kościół w stylu neogotyku nadwiślańskiego, trójnawowy, z czerwonej cegły. W środku znajdują się dostosowane do niego stylem drewniane ołtarze: Miłosierdzia Bożego, św. Franciszka, św. Stanisława Kostki i św. Józefa. W ołtarzu głównym jest figura Madonny z przełomu XIII/XIV wieku, wyrzeźbiona w drzewie lipowym, nazywana Matką Bożą Wąwolnicką w odróżnieniu od figury Matki Bożej Kębelskiej. Po obu jej stronach umieszczono rzeźby Polaków różnych stanów, oddających hołd Matce Bożej.  U góry ołtarza widoczne są rzeźby przedstawiające Trójcę Św. Na chórze muzycznym dwudziestogłosowe organy. Oprócz tego w skład wyposażenia kościoła wchodzą trzy dzwony z przemyskiej ludwisarni Felczyńskich, poświęcone w 1961 roku. W dowód uznania dla Sanktuarium Matki Bożej Kębelskiej Ojciec Święty Jan Paweł II dnia 18 lipca 2001 roku nadał kościołowi tytuł bazyliki mniejszej ze wszystkimi prawami i przywilejami liturgicznymi.

Wawolnica_15.jpg
Wawolnica_18.jpg
Wawolnica_08.jpg
Wawolnica_19.jpg
Wawolnica_14.jpg
Wawolnica_04.jpg
Wawolnica_22.jpg
Wawolnica_20.jpg
Wawolnica_21.jpg
Wawolnica_06.jpg
Wawolnica_11.jpg
Wawolnica_16.jpg
Wawolnica_17.jpg